Al eens mispelconfituur of brandewijn geproefd? De vrucht van de mispel is een echte delicatesse! Rijpe vruchten zijn bruin en 2 à 5 centimeter groot. Ze zijn stevig en ruw aan de buitenkant, met een kern vol zaden. Bij de eerste vorst begint de vrucht te bletten: het zetmeel wordt omgezet in suikers, waardoor de vrucht eetbaar wordt. Je vindt de vrucht terug in heel wat traditionele gerechten en dranken uit de Europese keuken.

Het oog wil ook wat! Van oudsher wordt de boom aangeplant in tuinen en parken omwille van zijn esthetische waarde. De mispel kleurt graag het landschap volgens de seizoenen: wit in de lente, roodbruin in de herfst.

Voor de academici: de wetenschappelijke naam van de boom is Mespilus germanica. Mespilus is opgebouwd uit het Griekse ‘mesos’ of helft en ‘Pilos’ of bol. De naam verwijst zo naar de vorm van de vrucht. Germanica tot slot geeft je een idee waar de boom vandaan komt. 

De boom wordt 4 à 6 meter hoog. Zijn lengte én karakteristieke brede kroon zorgen voor schaduwplekjes en verkoeling in je tuin.

Een opgaande kroon, afhangende takken en een ruwe bast: daaraan herken je de olm. Het is bovendien een flinke loebas, die tot wel 30 meter hoog en 20 meter breed kan worden.

Weinig bomen vallen zo in de smaak bij dieren en insecten als de mispel. In het najaar smullen vogels en kleine zoogdieren van de rijpe vruchten. Insecten zijn verzot op de bloemen. En wanneer bladeren en vruchten afvallen, profiteert ook de bodem mee. Drie checks voor de biodiversiteit dus!